Moeilijk

‘Moeilijk is een fase,’ het zijn de wijze woorden van een oud collega uit Tunesië. Hij omschreef moeilijk als de periode tussen het moment dat je geen idee hebt hoe je iets moet aanpakken en het moment dat het een routine is geworden. Helaas staat tussen die momenten een grote, dikke muur. Als onkundige kun je daardoor niet zien hoe het moet, terwijl de routinier de beginneling maar lastig kan helpen.

Bij mijn werk in het Afasiecentrum heb ik met beide momenten te maken. De muur die daartussen staat is hoger dan die waar Trump van durft te dromen.
Er zijn vijf cliënten op de donderdag. Bijna allemaal hebben ze zowel een taal- als een fysiek probleem. Hun rechterarm functioneert niet meer. Ze waren rechtshandig en moeten nu leren om een tablet met hun verkeerde hand te bedienen. Dat is lastig. Probeer het zelf maar eens met alleen je verkeerde hand. Daarbij zijn ze op een leeftijd waarop tablet gebruik nog niet aangeboren is. Een aantal heeft eerder nooit zo’n ding in handen gehad. Tel daarbij op dat ze niet uit hun woorden kunnen komen en moeite hebben om zich nieuwe dingen eigen te maken en je snapt dat die muur niet zomaar geslecht is.
 
Omdat het mijn eerste dag was heb ik me beperkt tot het begeleiden van Thijs. Thijs is 71 en heeft drie keer een beroerte gehad. Na de voorlaatste keer was hij behoorlijk ver met het schrijven van e-mails. Nu moet hij weer opnieuw beginnen. Hij gebruikt de app van G-mail. Naar mijn idee niet de meest gelukkige keuze in zijn geval, maar hij is er al behoorlijk ver mee. Overschakelen naar een andere app zou meer problemen opleveren.
 
Hij heeft de pech dat Google de interface sinds zijn vorige training volledig op de kop gezet heeft. Ik heb daar genoeg mensen zonder beperking mee zien worstelen, om te beseffen dat dit voor hem een ramp betekent. Thijs is een doorzetter. Ik vroeg hem of hij niet liever zijn mails zou willen dicteren, want hij spreekt heel goed. Thijs wil dat niet; hij wil zichzelf trainen. Ik weet niet of ik in zijn situatie ook zo vasthoudend zou kunnen zijn.
 
Ad heeft grote moeite met het vinden van de juiste letters op het toetsenbord. Spelling is sowieso erg lastig. Vaak lukt het hem wel om een woord te schrijven. Dat doet hij op een kladblaadje. Dan ben je al een heel eind, zou je denken, het woord moet alleen nog over getikt worden. Dat blijkt moeilijk, althans met het losse toetsenbord dat Thijs gebruikt. Daar staan alleen hoofdletters op. Kleine letters en zeker schrijfletters, zien er heel anders uit, dus is het zoeken, zoeken, zoeken en fouten herstellen.

 

Na een uurtje oefenen ging het desondanks vrij vlot. ‘Fantastisch,’ zei ik tegen hem. ‘Je leert snel.’ Thijs glimlachte. ‘Ja,’ zei hij, ‘besef wel dat we volgende week weer opnieuw moeten beginnen, want er blijft weinig hangen.’

Het was vermoeiend, zo’n eerste ochtend. Toch is het gevoel van voldoening groter. Volgende keer ga ik proberen mijn aandacht te verdelen over meer cliënten

Eén gedachte over “Moeilijk”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *